31.8.05

Return on Networking (RON)

Bij mijn zoon op school zeggen ze tot irritatie toe: samen delen, samen spelen. Wat mij betreft geldt dit ook voor netwerken. Waarom? Netwerken is niet meer dan ondernemen, het is investeren in de veronderstelling dat in de toekomst de baten hoger zullen zijn dan de kosten. Dus in plaats van Return on Investment, Return on Networking. RON. Hmmm, dat bekt niet lekker.

Maar goed, het punt is dit: netwerken is investeren in anderen met het doel rendement te halen. En die investering bestaat, zoals ik dat zie, uit een van twee resources: kennis of kennissen. Kennis betreft het adviseren van en luisteren naar mensen, het delen van een boek of site, of iemand wijzen op de mogelijkheid bepaalde soort kennis in te schakelen om een probleem op te lossen. Mensen helpen dus zonder daar een tegenprestatie voor te vragen.

Met kennissen bedoel ik dat je anderen laat delen in je eigen netwerk. Altijd tricky, want je investeert daarmee het vertrouwen dat anderen in jou hebben. Wat als mensen niet goed omgaan met jouw bekende, als die bekende iets doet maar die ander daar niet goed op reageeert? Dan straalt dat af op jou. Omgekeerd, als iemand de moeite neemt je voor te stellen aan een ander, doe daar wat mee en geef na afloop even feedback over hoe het ging. Vertrouwen is een schaarser goed dan tijd en geld.

Alleen je kaartje weggeven op een borrel is geen netwerken, dat is verspilling van je tijd (en die van de ander). Netwerken is zoeken naar RON, wetende dat veel van je netwerkcontacten geen rendement zullen behalen. Dat is pech hebben. Wat dat betreft is netwerken net een beetje als Venture Capital: je investeert in 10 bedrijven, wetende dat er 9 keihard zullen falen en dat er 1, misschien, het goed zal doen. Maar ja, dat weet je nooit van te voren.

quantiteit versus qualiteit

Je kent ze wel, de beroepsnetwerkers die online en offline niets anders lijken te doen dan hun kaartenbak vullen. Die mensen die, als je lid wordt van LinkedIn of OpenBC, als eerste je een semi-spontaan welkomstmailtje sturen, om zo hun 'netwerk' aan te vullen. Ok, misschien dat ik iets mis en dat deze strategie weldegelijk waarde genereert. Kan iemand mij dit uitleggen? Voor mij is dit trouwens een networking no-no: dat soort mensen negeer in zoveel als ik kan.

Maar goed, wat zijn goede netwerkstrategieen? Moet je netwerken als ware je een head hunter die de nieuwe topman van een onderneming moet recruiten? Dus met een shortlist, persoonlijke benadering en veel aandacht voor en kleine groep mensen? Moet je juist op alle lokale recepties en borrels gaan staan om je kaartjes uit te wisselen of moet je lekker naar speed dating events.

Wat werkt voor jou?