17.6.06

Netwerkburnout

Ik word moe van al dit genetwerk. OpenBC, LinkedIn, bloggen, evenementen afstruinen, kaartjes, verbinden, verbonden worden.

Don't get me wrong, het is heerlijk om nieuwe mensen te ontmoeten, zeker als ze oprecht, origineel en intelligent zijn. En via netwerken heb ik mensen ontmoet die veel aan mijn leven hebben toegevoegd.

Mijn beste vriend, die ik al 20 jaar de harde kern van mijn bestaan vormt, woonde bij mij om de hoek en was de vriend van een vriend.

Mijn beste vriendin was de dochter van de patient van mijn tante, en door haar werd zij werd mijn collega bij mij eerste baan.

Mijn vrouw heb ik ontmoet omdat zij een vriendin was van een vriend, die bevriend was met een vriend van mij, en toen we elkaar tegenkwamen in een jazzcafe was een introductie snel geregeld.

Netwerken werkt, fair enough, maar dat doelmatige, zakelijke en berekende hoeft niet zo van mij.

Ik ben niet religieus en ik twijfel aan mijn spiritualiteit. Maar als ik iets geloof, dan is het wel dat 'stuff happens'. Niet erg sophisticated of esthetisch zoals de pracht en praal van kerk en tempel, but it works for me.

Waarom er niet op vertrouwen dat het zonder alle digitale 'strap ons' ook wel goed is. Stuff happens, people meet, we get what we earn.

Waarom kan serendipity niet genoeg zijn?

Stuff happens.

3 Comments:

At 23:15, Anonymous Anonymous said...

No shit.

 
At 17:07, Blogger oomph: Sanne Roemen said...

Ilja, helemaal mee eens en waardevol dat je de zaken weer even in perspectief zet. Ik denk dat online tools ondersteundend meerwaarde hebben. Daarnaast heb ik soms dat ik online al een tijdje een dialoog heb, en als ik die mensen dan in het echt tegenkom dat ik dan het gevoel heb dat ik ze al een tijdje ken. Máár: er gaat voor mij niets boven face to face en spontaan. Daarnaast zoek ik altijd naar een click en dat doelgerichte en berekende kan ik zelfs niet eens. Dus noem het maar geen burnout, maar netwerkrealisme. Keep smiling. :-D

 
At 20:39, Blogger Annedien Hoen said...

Ik denk niet dat online netwerken als 'ondersteunend' te boek zou moeten staan. Het is geen vervanging van face to face maar een methode om mensen te ontmoeten en kennis te maken. Dat je dan een verdiepende 'real life' ontmoeting arrangeert is meestal het logische gevolg hiervan, maar dat doe je ook met mensen die je op een netwerkborrel hebt ontmoet en die je graag nog eens zou willen spreken.

Ik denk dat veel mensen cyclisch netwerken, waarbij periodes van nieuwe mensen leren kennen, veel afspraken en periodes van rustig aan, bestaande relaties uitdiepen en aandacht geven en even tot rust komen elkaar afwisselen.
Herkenbaar of niet zo? :-)

 

Post a Comment

<< Home