29.3.06

Last minute verrassingscadeau: 5 gratis kaarten voor de zakelijke flirt/netwerk workshop van Brandsters!

Ik heb flink moeten smeken en soebatten ;-) maar het is me gelukt!

Brandsters
stelt graag, speciaal voor NETWERKEN.BLOGSPOT.COM!, 5 kaarten beschikbaar voor de zakelijke flirt/netwerk workshop die ze morgen in Amsterdam (in het Rokin View Penthouse).

Het is lekker last minute, dus als je zin hebt om hier morgen vanaf 15:00 bij te zijn, stuur dan een mailtje aan elise@brandsters.com! (Vermeld even dat je via dit weblog komt!)
Wie het eerst komt, het eerst maalt, op is op...

Ben benieuwd welke 5 gelukkigen ik morgen in Amsterdam ga ontmoeten.

28.3.06

Interview: Marc Landsman van Careerportal


Ik kwam op OpenBC je profiel tegen en de term "network manager" viel me op. Dit is een ongebruikelijke job description. Wat houdt deze functie precies in?
Manager van een "Network", in dit geval geen ICT netwerk, maar een systeem welke W&S bureau's laat samenwerken. Deze kunnen opdrachten en (geinterviewde) kandidaten met elkaar uitwisselen.

Krijg je de vraag vaker of snappen mensen meteen wat je doet?
Volgens mij letten mensen niet zo op titels. Het stukje "manager" zegt wel genoeg en men ziet dan later wel wat ik precies manage. Ik krijg meer vragen over het netwerk zelf en hoe dit werkt.

Wat zijn volgens jou de belangrijkste vaardigheden die je als 'network manager' moet hebben?
Je moet het leuk vinden om met veel, en veel verschillende mensen te communiceren. Maar ook zeker initiatieven nemen om mensen aangetrokken te laten zijn tot het netwerk. Dat kan liggen in voordelen bij lidmaatschap tot ludieke akties en organiseren van bijeenkomsten.

Wat zijn argumenten voor een bedrijf om zo'n functie te creëren?
Om doelgroepen te bereiken. Het wordt steeds moeilijker bepaalde doelgroepen te bereiken en aan te spreken in hun interesses en "taal". Door de steeds "krapper" wordende arbeidsmarkt wordt dit wel steeds belangrijker. Zowel om je als bedrijf te kunnen profileren als ook het bereiken van interessante mensen voor je bedrijf.

Baseer je dit nog op bepaald gedachtengoed (van een managementguru of marketeer of visionair of auteur) of is dit 'intern' zo gegroeid?
Meer op basis van mijn ervaring. Wel zie je steeds meer "Hyves" en dergelijke ontstaan en de adverterende wereld haakt hier op in. Ik ben naast networkmanager ook manager media- en reclamebureau's.

Wat zou je mensen met de ambitie 'network manager' te worden aanraden?
Er zijn bijzonder weinig professionele netwerken, maar als je de ambitie hebt raad ik aan om vanuit je passie of liefde voor een bepaalde niche een netwerk zelf op te richten en deze verder uit te breiden en te verkopen. Let dan wel goed op wat je uitgaven en inkomsten zullen zijn en schrijf een goed businessplan en laat een professional schieten op je concept, anders wordt het een desillusie. Vanuit kennis of passie kan je een netwerk creëren die voor meerdere partijen interessant kan zijn.

Wat verkoop je dan precies, als je 'een netwerk' verkoopt? Kan (en wil) je nog wat meer vertellen over mogelijke verdienmodellen bij zoiets?
Ik kan me voorstellen dat je een netwerk opzet voor IT'ers of financials. Zodra je meer voordelen creëert wordt het aantrekkelijker lid te worden en uiteindelijk wellicht contibutie te vragen. Het "echte" geld zit meer aan de "corporate" kant, qua bannering en het gebruik van het netwerk afhankelijk wat je biedt. Dit moet je weer meenemen voordat je zo'n netwerk opzet. Uiteindelijk zit de "klapper" in het feit zo'n netwerk in zijn totaliteit verkoopt aan een "grote vis."

--
Links:
Marc Landsman
Careerportal

26.3.06

Netwerken Bestaat Niet

© Annedien Hoen, 2006
--
Jij weet waarschijnlijk hoe de Aarde er uitziet. Toen je klein was wees je moeder naar een boek waar je het met eigen ogen kon aanschouwen. “Kijk, dit is de Aarde!”.

Het probleem is alleen dat dit de Aarde niet was maar een plaatje van de Aarde. Tenzij je ooit nog eens in de positie zult zijn dat je met een ruimtevaartuig zo ver uit de buurt van deze planeet zult zijn dat je haar in één oogopslag kunt zien zal je het altijd moeten blijven doen met de representatie van de Aarde—zelfs als je denkt dat je de Aarde gezien hebt.

Goed, iets anders dan. Ik heb een leuke opdracht voor je: maak zichtbaar dat je een relatie hebt met iemand. Maar dan niet doormiddel van een visitekaartje of adres in je agenda, niet door te zeggen: “Ik heb een relatie met die persoon”, niet door je vriendschap, loyaliteit of dankbaarheid te betuigen, niet door een transactieoverzicht te laten zien van de zaken die je met iemand gedaan hebt, niet door iemand om de hals te vliegen. Dat wordt lastig, toch? Je kunt naar iets wijzen en zeggen: “Kijk, dit is een relatie!”. Maar het woord is niet het ding. Het concept is niet het fenomeen en het model is niet de werkelijkheid. Het is een afspraak.

Door de theoretische en inzichtelijke benadering van ‘netwerken’ zijn veel mensen gaan geloven dat ‘het model’ ook ‘het ding’ is. Toegegeven; als ik iets probeer uit te leggen neem ik vaak mijn toevlucht tot een vervaarlijke zwarte stift en dan komt er zoiets uit:

Het maakt iets duidelijk maar het is geen netwerk. Het is een plaatje van een netwerk. Sterker nog: het is de reproductie van een scan van een tekening van mijn perceptie van het model van een abstractie van het concept genaamd “netwerk”. Sociaal dier als we zijn raakten we op zeker moment gebiologeerd door onze onderlinge verhoudingen, de constellaties van relaties waarmee we onbewust of bewust werkten, de dynamiek die onze levens vorm geeft. Dat mag geen nieuws heten.

Nu komt het van alle kanten op ons af: de boodschap dat traditionele structuren niet meer volstaan en dat we naar een genetwerkte economie gaan. Naar een maatschappij die uit individuen bestaat en daardoor niet gemakkelijk meer te groeperen, rangschikken en beïnvloeden is. Informatie reist vele malen sneller. Kennis is voor distributie minder afhankelijk van trage en veel bottlenecks kennende routes. Er wordt meer uitgezonden en meer ontvangen. Dat komt grotendeels door wat het Internet mogelijk maakt. We duiden veranderingen en zijn nog altijd de overlevers van weleer. Wat gaan we doen met deze veranderingen, hoe gaan we deze begrijpen zodat ons bestaan niet in gevaar komt?

We zijn settlers is een onbekende omgeving, vastberaden om onze reis de moeite waard te maken. We zijn bovendien opgewonden over de mogelijkheden die deze onrust ons biedt. We behoren van oudsher tot stammen en dat DNA laat zich niet verloochenen. Op hetzelfde moment lijkt dit van weinig waarde of invloed meer te zijn. Het mooie van de tijd waarin we leven is dat we geen genoegen hoeven te nemen met de stam waarin we geboren of opgegroeid zijn. We kunnen op zoek naar een clan van onze gading en ons hiermee verbinden. Lijsten met contacten op online netwerksites zijn de nieuwe stamboeken. In het etherische domein van het Internet kunnen we nieuwe landen vormen, nieuwe naties, nieuwe religies, nieuwe bewegingen, nieuwe entiteiten, ongehinderd door fysieke beperkingen of geografische positie. In het onbegrensde kunnen we opnieuw creëren.

En ik dan? Als schrijfster van artikelen over online netwerken, als oprichtster van het Eerste Nederlandse Weblog Over Netwerken, een reputatie als superconnector genietend, mensen op basis van een visie met elkaar verbindend—hoe kom ik er bij om te zeggen dat netwerken niet bestaat?

Ik wil je graag een beetje op het verkeerde been zetten en afstand laten nemen van het gehypte aspect en oog krijgen voor het mensenwerk dat bij het netwerken komt kijken. Ik werd ook niet op een dag wakker en dacht:”Ik heb het! Ik word superconnector!”. Sterker nog, ik vond het erg gewoon om contact te leggen met mensen en er achter te komen wie ze zijn en waar ze gelukkig van worden, waar ze mee geholpen zijn, wat hun talenten en onzekerheden zijn. Als ik denk dat mensen samen een synergie zouden kunnen hebben verbind ik ze met elkaar. Omdat dat zo oprecht uit mezelf komt houd ik dat al jaren vol.

Er wordt echter een mythe gecreëerd rond het fenomeen. Netwerkers worden rock stars en iedereen wil er bij in de buurt zijn. Natuurlijk zijn er mensen die daar van genieten (het zij ze gegund!), maar het is ook een valkuil. “Een groot netwerk” hangt als een soort aura om superconnectors heen. Het is een bron van mogelijkheden, een potentiële goudmijn, een poort naar realisatie van lang gekoesterde wensen, een binnendoorweg naar snel en efficiënt zaken doen met de juiste mensen, een altijd in beweging zijnde tribe die vol opwindende verrassingen zit. Dat is prachtig.
Maar het besef dat er veel mensen zijn die het gevoel hebben dat ze gediskwalificeerd zijn voor de hedendaagse maatschappij “omdat ze niet kunnen netwerken” staat me tegen. Intermenselijk contact is van en vóór iedereen. Het gevaar voor superconnectors is bovendien dat de mensen in hun netwerk zich eerder een onderdeel van een collectie (ter meerdere glorie van de superconnector) gaan voelen dan een mens. Dat de waarde van je netwerk exponentieel toeneemt met elke nieuwe node wil dus ook zeggen dat die exponentieel afneemt als er één uit verdwijnt. Als mensen zich bewust worden van de macht die ze daarmee als onderdeel van een netwerk in handen hebben mag de rock star netwerker wel uitkijken dat deze haar of zijn kansen niet verspeelt. Netwerkende mensen moeten denk ik altijd op hun hoede zijn voor parasieten; die buiten zichzelf en die in zichzelf.

Dat modelletje is dus geen netwerk en om ‘netwerker’ te worden hoef je geen bezweringen uit te spreken of stappenplan te volgen.

Of de beweging, de vriendschap, de synergie, de hulp, de euro’s, het plezier, de liefde, de groei, de informatie, de kennis, de innovatie, het helpen, de kansen, de verwondering, de communicatie, de echtheid, de teleurstelling, het leergeld, de verrassing, het vangnet en het plezier het netwerk dan wèl is? Voor mij wel.

Help dit weblog, je relaties én jezelf... (2)

[HERHALING]

Drie vliegen in één klap? Het enige wat ik aan jou als lezer van dit weblog vraag is zo veel mogelijk van je relaties op de hoogte te stellen van het bestaan van NETWERKEN.BLOGSPOT.COM. Dat past prima binnen de gedachte van "elkaar helpen" en zo van waarde zijn voor je relaties. Het credo dat ik van Tim Sanders heb overgenomen luidt:"Share your knowledge, your network and your compassion."

Wij delen hier onze kennis... wil je ons helpen dit weblog te laten groeien? In je mail zou je kunnen zetten dat je ze van harte http://netwerken.blogspot.com aanraadt (je kunt namelijk gerust stellen dat je anderen helpt succesvoller te zijn als je ze helpt beter, effectiever en leuker te netwerken!), of misschien verzin je liever zelf iets. Alvast mijn grote, grote dank-- ook namens de fantastische mensen die bereid zijn hun energie in dit weblog te investeren.

Netwerken is overal

Ik schreef eerder over samenwerking en netwerken. De kern was dat je door samen te werken vertrouwen bouwt, en als je het goed doet, ook goodwill. Dat is Sociaal Kapitaal.

In die zin is ook een wiki of een blog een Sociaal Netwerk. Mijn stelling is dat écht netwerken alleen daar mogelijk is waar mensen samen zaken kunnen oppakken, daar waar er uitwisseling van ideeën en concepten kan plaatsvinden.

Op dit moment zijn u als lezer, en ik als schrijver ook aan het netwerken. Ik geef u mijn ideeën, u heeft daar uw gedachten over, als u zin heeft schrijft u wat in de comments waar ik (als het commentaar nuttig is, of een reply verdient) weer op reageer. En plots kennen we elkaar. Nou ja, elkaars ideeën, over een onderwerp. In ieder geval is er communicatie over en weer. Op het moment ergens in de toekomst dat dit onderwerp ter sprake komt gaat u wellicht vertellen over wat ik hier nu schrijf. U wisselt dit concept, mijn schrijfsels, uit met iemand anders en viola: een netwerkje.

Dus, de kern van sociaal netwerken als activiteit ligt niet zo zeer in het platform, maar hoe de mensen op dat platform met de mogelijkheden omgaan.

Misschien is dat ook wel een goede manier om een platform te selecteren: op welke manier kan ik communiceren, gedachten uitwisselen, een podium vinden waar anderen mij kunnen vinden?Hoe verloopt de communicatie en kan ik daar een nuttige bijdrage leveren?

24.3.06

Boek: Global Brain


Via Bala Pillai (één van de grote denkers op het gebied van 'mind colonies') werd ik gewezen op het boek "Global Brain" van Howard Bloom. Ik heb het nèt besteld en ga het zo snel mogelijk lezen :-)
Misschien dat het vanuit de netwerkgedachte voor de meer theoretisch geïnteresseerden ook de moeite is.


"He describes the network of life on Earth as one that is, in fact, a "complex adaptive system," a global brain in which each of us plays a sometimes conscious, sometimes unknowing role. and he reveals that the World Wide Web is just the latest step in the development of this brain. These are theories as important as they are radical. Informed by twenty years of interdisciplinary research, Bloom takes us on a spellbinding journey back to the big bang to let us see how its fires forged primordial sociality."

23.3.06

Does size matter?

Een van de zaken die mij opvallen binnen de verschillende platforms is dat er zoveel mensen zijn die een waslijst aan contacten hebben. Regelmatig word ik benaderd door zo'n 'powernetworker' die me graag wil toevoegen aan zijn netwerk, omdat ik iemand ben die te vertrouwen is, en dat het erg handig zou zijn om onze netwerken te combineren. Hoewel dat 'vertrouwen' op zich goed gezien is, vraag ik me dan wel af HOE hij/zij dat ziet. En hoe hij/zij weet dat die andere 2456 (ik noem maar wat) contacten op zijn/haar lijstje ook te vertrouwen zijn. Ik ken geen 2456 mensen.

Maar goed, ik ben dan de beroerdste niet, en accepteer. Soms stuur ik daar dan een berichtje achteraan: 'leuk joh, ben benieuwd, wat triggerde je in mijn profiel, heb je misschien iets in gedachten, kan ik iets voor je doen?'. Dialoog starten, zeg maar. Daarop komt dan eigenlijk nooit een antwoord. En dat vind ik dan weer raar. Er zal toch wel iets zijn wat een klik veroorzaakt?

Kennelijk is het vergaren van adressen de sport. Dat is niet (al dan niet Sociaal) netwerken, dat is 'Gouden Gidsen'. Daar gaat het natuurlijk niet om. Op deze manier zal je wel wat waarde halen, "Social Capital", maar dat is meer schieten met hagel op een mug. Echt sociaal kapitaal haal uit mensen met wie je samenwerkt, die je uitnodigt in een project, vraagt om input en daar dan weer wat tegenoverstelt. Het beroemde 'geven' gaat natuurlijk niet om een linkje opsturen, of een pdf-je wat je toch al aan een mailinglijst stuurt. Het gaat om echte dingen, dingen waarmee je laat zien dat je je contacten serieus neemt, dat je hen ook wat gunt, en dat niet alles om maximalisatie gaat, maar om het creëren van mogelijkheden. Door samen te werken bouw je vertrouwen, en als je het goed doet, ook goodwill. Dat is Sociaal Kapitaal.

Wat geldt voor veel dingen, geldt ook voor een netwerk: de grootte doet er niet toe, het is wat je ermee doet.

20.3.06

Onderzoek naar netwerken, netwerkorganisaties en netwerkevenementen.

Doorgeplaatst bericht:

- - - - - - - - -
Mijn naam is Sanne van Strien, student Communicatie Management aan de Hogeschool Utrecht. Ik ben momenteel bezig met een klein onderzoek naar netwerken, netwerkorganisaties en netwerkevenementen voor het schrijven van mijn essay. Netwerkt u wel eens? Of houdt u zich hier niet mee bezig?

Wilt u mij hierbij helpen? Klik dan op de onderstaande link en vul de korte enquête in.

http://www.studentenonderzoek.com/?qid=10876&ln=ned

Alvast heel erg bedankt!
- - - - - - - - -

17.3.06

Een Wereld Van Verbondenheid

Ik publiceer hier met liefde dit artikel uit de eerste editie van Great Place To Live, met toestemming van Miriam Notten (La Red) en Noor Bongers.

Een wereld van verbondenheid
Miriam Notten

Dit artikel begint met een mooi idee van Noor. Een idee om mensen met elkaar te verbinden en energie vrij te maken om aan een mooiere omgeving en samenleving te gaan werken. Ze heeft een gedurfde aanpak als het gaat om de vulling en verspreiding van de krant ‘Great Place to Live’ en ze heeft natuurlijk al ervaring met het concept ‘Great place to work’, dus het onderwerp is bij haar in goede handen.
De vraag is of ik in een artikel van zo’n 700 woorden kan aangeven wat netwerken en verbinden kan toevoegen aan onze toekomst. Maar dat niet alleen... Het zou mooi zijn als het artikel ook nog eens duidelijk maakt dat netwerken en verbinden leidt tot een samenleving die het etiket ‘Great Place to Live’ waardig is. De uitdaging staat, hieronder volgt mijn visie op a Great Place to Live.

Om iets te kunnen zeggen over de toekomst is het goed om eerst te defi niëren wat netwerken (voor mij) is. Sowieso zal ik netwerken door elkaar gebruiken als activiteit (als doel op zich) en als een strategisch en analytisch concept (dus als middel).
Vanuit de strategische context is netwerken voor mij een middel dat bewust ingezet wordt. Daarbij gaat het om het opbouwen van duurzame relaties met als basis de mens en niet de functie of de organisatie. De relaties die je opbouwt moeten natuurlijk wel passen bij de functie of rol die je vervult en bij de organisatie waar je werkt. Enige uitleg is wel op zijn plaats.
Duurzame relaties zijn intermenselijke relaties die tijdsbestendig zijn oftewel die lang kunnen blijven bestaan. Daarbij is de persoon die je ontmoet en met wie je een relatie onderhoudt de rode draad. Ook dat heeft weer te maken met duurzaamheid.

De persoon die je ontmoet blijft altijd diezelfde persoon, zijn functie echter of de organisatie waar iemand werkt kan veranderen. Dat betekent dat het er niet alleen om gaat een functionele relatie met functionarissen op te bouwen, maar ook een emotionele component in de relatie in te brengen. Dat betekent nogal wat. De meeste relaties die opgebouwd worden hebben een puur functionele betekenis zoals klant-leverancier, projectleider-freelancer, verenigingsbestuur-lid. Om een duurzame relatie te kunnen opbouwen heb je een emotionele component nodig en moet
je ook wat van jezelf laten zien. Dat vraagt veel vertrouwen (in jezelf en in de ander) en ook dat je je kwetsbaar durft op te stellen. Dezelfde relaties krijgen dan ineens andere labels, zoals Miriam (die veel weet van Maastrichts aardewerk) en Francis (die in Amerika heeft gewoond). De klant-leverancier relatie kan veranderen doordat iemand een andere rol kiest of krijgt toebedeeld, maar de betekenis en inhoud van Miriam en Francis blijven bestaan.

Hoe kan verbinden, het onderhouden van duurzame relaties en netwerken een nieuwe methode zijn om met elkaar samen te werken?

Onze samenleving is dusdanig complex en gedifferentieerd en op veel terreinen gaan de ontwikkelingen zo snel dat niemand meer alles kan weten of zelf kan doen. En precies daar draait het om: het zodanig ‘opzetten’ en organiseren van netwerken dat organisaties en mensen zich omringen met organisaties en mensen die iets toevoegen aan hetgeen zij zelf kunnen en doen. Een netwerk, mits goed opgezet en onderhouden, maakt het leven makkelijker: je kunt sneller dingen te weten komen, je kunt als organisatie beter voldoen aan de wensen van je ‘klanten’ en je hoeft minder tijd te besteden aan bijvoorbeeld marketing en het creëren van draagvlak – een goed opgezet netwerk werkt voor jou!

De reden om een goed netwerk op te zetten en te onderhouden geldt vooral bij de volgende organisatiekenmerken:

- een hoge mate van kennisintensiteit.
Een goed ontwikkeld netwerk zorgt dat anderen voor je uitkijken en ontwikkelingen signaleren die je anders wellicht gemist zou hebben. Kortom: je vermogen tot innoveren wordtgroter.

- projecten die een lange doorlooptijd hebben en waar veel spelers (lees organisaties) bij betrokken zijn.
In een dergelijke situatie vergroot een goed netwerk het anticiperend vermogen van organisaties.

- afhankelijkheid van maatschappelijk draagvlak, imago en de publieke opinie.
Er zijn tal van organisaties die sterk afhankelijk zijn van het beeld dat de samenleving van hen heeft. En juist omdat die opinie zo onvoorspelbaar is, ben je als organisatie gebaat bij een goed ontwikkeld en onderhouden netwerk: dat maakt je sterker omdat je partners hebt die jou en je reputatie op moeilijke momenten ondersteunen en waar nodig tegengas kunnen geven.

- opereren in een politieke of politiek gedreven omgeving.
Bedrijven en organisaties die in een dergelijke omgeving acteren, hebben met enige regelmaat te maken met veranderende agenda’s en politiek opportunisme.

- gerichtheid op duurzaamheid en lange(re) termijn.
Daar waar organisaties te maken hebben met activiteiten met een lange doorlooptijd,
is het van strategisch belang om het verloop van dat tijdspad te managen en vooraf na te denken over wat er zou kunnen gebeuren en wat dat voor jou als bedrijf zou kunnen betekenen. En dat betekent dat je als organisatie moet nadenken over scenario’s, ‘keyplayers’, samenwerkingsverbanden én over jouw relatie met de verschillende spelers en netwerken. Dat klinkt behoorlijk analytisch en kil, maar het werkt natuurlijk alleen als de mensen die in deze netwerkstructuren rondlopen elkaar daadwerkelijk wat gunnen. Eén van de leukste ontmoetingen van de laatste tijd is mijn ontmoeting en kennismaking met Martijn. Deze koppeling is tot stand gekomen door Noor die zorgde voor een vrolijke nieuwsgierigheid aan twee kanten. Na zo’n ontmoetingsmoment is het natuurlijk wel belangrijk dat je elkaar ook toegang wilt en kunt geven tot de mensen in je eigen omgeving. Niet zozeer om ‘business’ te genereren, maar vooral om kennis te delen en elkaar te inspireren. Dit allemaal om elkaars kennis en ervaring te kunnen inzetten om te komen tot een betere wereld, het oplossen van vraagstukken en tot een prettige werkomgeving. Gisteravond nog heeft Martijn zich opgeworpen als probleemoplosser en mensen bij elkaar gebracht die elkaar anders niet hadden ontmoet.

Ook inspiratie kreeg een plek tijdens het geanimeerde gesprek tussen Jos, Marjolein en Noor over een meer feminiene maatschappij. Jos (die er al aardig wat jaartjes werkervaring op heeft zitten) werd geraakt door de denkbeelden die de beide dames voor hem neer wisten te zetten. Niet alleen het onderwerp had hem geïnspireerd maar ook het onverwachte van de ontmoeting en de combinatie van gesprekspartners.

Wat mij betreft ligt de toekomst van netwerken en verbinden voorál op het vlak van de inspiratie en het genereren van onverwachte, maar wel gerichte dynamiek door het faciliteren van de ontmoeting. We weten vaak veel te weinig van elkaar (zeker als we dat mondiaal bezien) en alleen het contact tussen mensen kan zorgen voor een flow van informatie, kennis en energie zonder dat er barrières geslecht hoeven te worden die te maken hebben met organisatiestructuren. Uiteindelijk heb ik de mensen in dit verhaal ook alleen maar eendimensionaal een plek laten krijgen. Dus laten we vooral niet meer denken in functies en organisaties, maar er met elkaar voor zorgen dat mensen zoals Noor, Francis, Martijn, Jos en Marjolein elkaar kunnen blijven ontmoeten, zodat zij hun kennis en kunde, inspiratie en energie
kunnen combineren om voor ons en met ons te werken aan onze eigen 'Great Place to Live’!

Ps en dat betekent natuurlijk ook dat we het gezegde ‘geven en nemen’ gaan veranderen naar ‘geven en krijgen!’

Niet helemaal begrepen

Ik zag deze persoon als contact van mijn contacten in OpenBC. Je gaat bijna denken dat ze het niet helemaal begrepen heeft. Ze is meester in de rechten, dus waarschijnlijk privacy gevoelig persoon (is mijn ervaring), maar waarom schrijf je je dan in?

Status Employée
Bedrijf gaat je niet aan [ Website ]
Positie ophouden
Branche geen
Plaats, zakelijk Amsterdam
Land/regio, zakelijk Nederland
Ik zoek niets helemaal niets
Ik bied aan ook al niets
Overige bedrijven
---
Vorige werkgevers/bedrijven
---
Universiteiten, hogescholen waarom moet ik dit opschrijven
Verenigingen/clubs
---
Overige interesses ophouden nu

15.3.06

The happy networker

In de laatste editie van het magazine SalesExpert staat een goed stuk van Chris Boon met als titel “Drijven op je netwerk, netwerken is zinloos als je jezelf niet kent”.

Chris Boon is geeft regelmatig workshops op het gebied van de ‘Happy Networker’.

Hier het artikel als pdf.

9.3.06

Netwerk Blunders

Netwerkblunders

Toen mij voor een presentatie over netwerken werd gevraagd naar mijn persoonlijke blunders tijdens netwerken, hoefde ik niet lang na te denken….

Die heb ik zeker gemaakt en ‘to be honest’, het komt nog steeds wel eens voor.

Er zijn een aantal categorieën te benoemen:
- gevaarlijke gespreksonderwerpen
- focus op ‘IK’
- ken je ‘doorgeef’ contacten goed


In de eerste categorie, kan ik mij herinneren dat ik in een enthousiaste bui iemand vroeg:
“En wat vindt je partner eigenlijk dat je vanavond weer staat te netwerken?”.
Zegt hij mij: “Eeh, ik ben weduwnaar….”
Hij werd neerslachtig en ik voelde me uiteraard enorm beroerd. Ik heb hem nooit meer gesproken. Of beter gezegd, hij heeft mij nooit meer gesproken!

Maar iemand kan natuurlijk ook single zijn, of gescheiden. Kijk hier dus enorm mee uit.

In de 2e categorie, weet ik mij nog bijzonder goed te herinneren dat ik (blij met mezelf als ik was) mijn gesprekspartner bombardeerde met allerlei weetjes over mij en mijn dienst. “Ik kan dit en ik ben goed in dat…….” Hij onderbrak me abrupt met de mededeling: “En ik ben op zoek naar iemand anders…. en liep gewoon weg….. Gelijk had ‘ie! Doe ik dus niet meer.

In categorie 3 deze:
Ik was blij dat ik een goede klant een aanvullende dienst via een bevriende ondernemer kon leveren. Echter deze bleek zakelijk toch behoorlijk af te wijken van zijn persoonlijke kant. Persoonlijk kon ik het erg goed met deze relatie vinden, maar deze vond het nodig om bij mijn klant ineens allerlei extra eisen op tafel te gooien, waaronder ‘vooraf betalen’. Dit is erg ongebruikelijk, maar mijn klant dacht “Richard kent deze partij goed, dus vooruit dan maar”.
Mijn relatie bleek geen goede diensten te leveren voor deze klant en er kwam een enorm gesteggel over ‘reeds betaalde facturen’ zonder de geleverde diensten. Een advocaat kwam er aan te pas. En ik was de klant kwijt!

Ach ja, van je fouten leer je het meest…….


Richard van Houten

ChangeThis :: The Care and Feeding of Your Network

De inleiding deed mij eerst vermoeden dat het hier weer om kwantitatief netwerken ging, maar als je doorleest gaat het juist over oprechte interesse en luisteren. Een 'ChangeThis' manifesto over het verzorgen en voeden van je netwerk:
ChangeThis :: The Care and Feeding of Your Network

4.3.06

Autoverkoopsters en netwerken

René Pijlman stuurde me de volgende tip:
Netwerken voor autoverkoopsters

3.3.06

Hoeveel mensen heb je in dienst?

Ook gisteren werd me deze vraag weer gesteld. De omgeving ziet dat er veel activiteit is in je onderneming, maar kan nog niet de stap maken om buiten de geijkte kaders te denken. Het woord netwerkorganisatie geeft nog (niet genoeg) geen herkenning en ook het feit dat je aangeeft met andere ondernemers samen te werken ontlokt alleen de uitspraak 'oh, je werkt met freelancers'. Voor mij werkt het heel erg goed om op die onderwerpen waar mijn eigen expertise niet ligt, de ondernemers te betrekken die gespecialiseerd zijn en die uit mijn eigen netwerk komen of uit het netwerk van mijn eigen netwerkcontacten. Natuurlijk speelt vertrouwen hier een belangrijke rol. Zeker nu we met 4 verschillende bedrijven in 1 ruimte zitten en dezelfde werktafel gebruiken (zonder afscherming). Ook dat roept verwondering op in onze omgeving, maar voor ons werkt het.

Potentieel
Het gaat tenslotte om verbinden en benutten van potentieel dat vaak heel dicht bij je beschikbaar is. Afgelopen maandag mocht ik meedebatteren over de positie van de creatieve industrie in Delft. Daarbij heb ik ook aangegeven dat het er niet om gaat om weer een nieuw besturingsinstrument in te zetten, maar dat het veel meer gaat om het verbinden van de verschillende netwerken en het benutten van het (Delftse) potentieel. Het zou mooi zijn als er ruimte komt voor een 10-tal netwerkers per stad die in ieder geval in die stad zorgen voor het verbinden van de verschillende groepen mensen.

Infrastructuur
Een beetje zoals het spoor werkt. Als je van Delft naar Frankfurt wilt reizen krijg je tenslotte ook te zien dat je in Rotterdam en Utrecht over moet stappen. Dat zou hetzelfde kunnen werken met netwerken van mensen. Als je start bij Martijn en je wilt wat weten over A great place to live, dan kom je zonder overstappen terecht bij Noor.

Kortom, ik zou het mooi vinden als er een betere netwerkinfrastructuur ontstaat die voor iedereen toegankelijk is.

2.3.06

Ik begin het te leren...

Zo zachtjes aan begin ik te ontdekken wat echt bij mij past op netwerkgebied. Aan de ene kant floreer ik in lange-termijn netwerken. Groepen mensen die vanwege een gezamenlijke interesse regelmatig bij elkaar komen voor activiteiten én gezelligheid. Ik heb me bij een aantal aangesloten omdat ik het Haarlemse wat beter wilde leren kennen en ik heb nog niet één bijeenkomst gemist. Uit die netwerken zijn ook al een aantal zakelijke afspraken voortgekomen. Een aangename mix van business en ontspanning op die manier. En een goede manier om de (prettige) eenzaamheid van mijn freelance praktijk te ontvluchten.

Aan de andere kant zijn het de zeer gestructureerde zakelijke netwerkbijeenkomsten zoals speednetworking en de B to B businesslunches. Waar je, ontdaan van alle persoonlijke verhalen legitiem straight to the point moet gaan. Waar ik in ieder geval voldoende zaadjes voor kwalitatief langere-termijn contact aan heb overgehouden.

Ik ken ook mensen die erg goed aarden bij bijvoorbeeld Flevum (voor mij te duur) of BNI (voor mij te dwingend). Ik ken zelfs mensen die op beurzen en congressen uitstekend uit de voeten kunnen. Maar zelf ben ik dat op dit moment niet. Erg prettig om dat voor mezelf helder te hebben, dat wilde ik even delen. En jullie? Hebben jullie keuzes gemaakt? Welke, hoe, waarom?